Αθλητικές δραστηριότητες μετά από χειρουργείο σπονδυλικής στήλης Τι επιτρέπεται και πότε;

Κεντρική / Όλα τα Νέα

Αθλητικές δραστηριότητες μετά από χειρουργείο σπονδυλικής στήλης Τι επιτρέπεται και πότε;

Όσοι ασχολούμαστε ερασιτεχνικά (ή και επαγγελματικά) με τον αθλητισμό και αντιμετωπίζουμε κάποιο πρόβλημα με τη σπονδυλική μας στήλη, θα κάναμε ότι περνάει από το χέρι μας ώστε να αποφύγουμε το χειρουργείο. Τι γίνεται όμως όταν τα συνήθη μέτρα (φυσιοθεραπείες, αποχή από αθλητισμό, παυσίπονα) αποτυγχάνουν; Πώς θα συμβιβαστεί ένας χομπίστας δρομέας με την ιδέα ότι μάλλον «θα πρέπει να ξεχάσει τον εαυτό του όπως τον ήξερε» ή ακόμα χειρότερα ότι θα πρέπει να περιορίσει και άλλες δραστηριότητες λόγω μιας κατάστασης που του μειώνει τη σωματική δύναμη, τη σταθερότητα και την κινητικότητα; Ακόμη κι αν μας προταθούν πιο επεμβατικές θεραπευτικές λύσεις (aka χειρουργείο), οι περισσότεροι από εμάς θα ανησυχήσουμε για το αν θα μπορέσουμε μετά από μια εύλογη περίοδο αποθεραπείας, να επανέλθουμε στο άθλημα που αγαπάμε.

Αντίθετα με ότι πιστεύεται, το χειρουργείο στη σπονδυλική στήλη δε σημαίνει και το τέλος της αθλητικής δραστηριότητας, είτε αυτό αφορά τον αθλητισμό σαν χόμπι, είτε τον επαγγελματικό αθλητισμό. Το επίπεδο του αθλητή, το είδος του αθλήματος, η συνολική γενική κατάσταση υγείας και φυσικά το είδος του χειρουργείου, είναι παράγοντες που καθορίζουν το βαθμό επανόδου στο αγαπημένο μας άθλημα.

Υπάρχουν τρόποι άθλησης που είναι πολύ «φιλικοί» για τη σπονδυλική στήλη (αεροβική, τρέξιμο, ποδήλατο, κολύμβηση, περπάτημα με μπατόν), «φιλικοί» (μπάσκετ, ιππασία, πινγκ-πονγκ) ή απλά μη βλαπτικοί (μπάντμιντον, ποδόσφαιρο). Στον αντίποδα βρίσκονται αθλήματα «πολύ επιβλαβή» για τη σπονδυλική στήλη (άρση βαρών, σκουός), «επιβλαβή» (γκολφ, κωπηλασία, τένις, αλπικό σκι) και ελάχιστα επιβλαβή όπως το ψάρεμα και η ενόργανη γυμναστική. Γίνεται αντιληπτό, ότι η επάνοδος στο τένις θα πρέπει να είναι πιο ομαλή και σταδιακή σε σχέση με την επιστροφή στο τρέξιμο, για δυο άτομα της ίδιας φυσικής κατάστασης που υποβλήθηκαν στο ίδιο χειρουργείο.

Το επίπεδο του αθλητή και η γενική φυσική κατάσταση είναι παράγοντες που παίζουν επίσης ρόλο στο βαθμό και χρόνο επανόδου στην άθληση. Μελέτες δείχνουν ότι αθλητές ολυμπιακού επιπέδου και επαγγελματίες αθλητές έχουν επιστρέψει στο ίδιο επίπεδο ανταγωνισμού μετά από διαφόρων ειδών χειρουργεία σπονδυλικής στήλης. Όσον αφορά το γενικό πληθυσμό, η καλή προετοιμασία για το χειρουργείο δημιουργεί και ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για ταχύτερη αποθεραπεία και επιστροφή στο αγαπημένο χόμπι. Η προετοιμασία αυτή περιλαμβάνει απώλεια βάρους, διατάσεις και ενδυνάμωση του πυρήνα (κορμός, ράχη, πύελος), διακοπή καπνίσματος και ελάττωση αλκοόλ.
Θα αναφερθούμε στα 4 συχνότερα χειρουργεία σπονδυλικής στήλης και τι να περιμένει ο μέσος προς προχωρημένο αθλούμενο, όσον αφορά το χρόνο και την ένταση επανόδου στην προπόνηση. Φυσικά οι πληροφορίες που ακολουθούν -αν και πηγάζουν από τη διεθνή βιβλιογραφία- δεν αποτελούν κατευθυντήριες (guidelines), δεν είναι δεσμευτικά και πρέπει να προσαρμόζονται ανά περίπτωση αθλούμενου και παθολογικής κατάστασης, σε συνεννόηση με το θεράποντα.

Μικροχειρουργική δισκεκτομή οσφυϊκής μοίρας
Πρόκειται για το χειρουργείο που προτείνεται σε περιπτώσεις κήλης μεσοσπονδυλίου δίσκου, όταν αυτή προκαλεί εικόνα παράλυσης ή δεν ανταποκρίνεται στη συντηρητική αγωγή. Το χειρουργείο γίνεται με μια μικρή τομή , μέσα από την οποία αφαιρείται ελάχιστο (ή καθόλου) οστό και το κομμάτι του δίσκου που ενοχλεί το νεύρο. Ευτυχώς αυτές οι περιπτώσεις είναι οι λιγότερες και οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν στην άθληση με συντηρητική αντιμετώπιση. Οι ασθενείς που πρέπει να χειρουργηθούν, συνήθως παίρνουν εξιτήριο την ίδια ή την επόμενη μέρα. Το βάδισμα ενθαρρύνεται από την επόμενη μέρα και ο υπόλοιπες δραστηριότητες είναι περιορισμένες για μια εβδομάδα. Ασκήσεις με τη σπονδυλική στήλη σε ουδέτερη θέση μπορούν να αρχίσουν ήδη από τη δεύτερη εβδομάδα και συνήθως την τρίτη εβδομάδα ξεκινούν φυσιοθεραπείες και πισίνα. Την 4η εβδομάδα εισάγονται ασκήσεις που περιλαμβάνουν σκύψιμο και αυξανόμενα βάρη, καθώς και σταδιακή ενδυνάμωση του πυρήνα. Οι αθλητές αναψυχής σε αθλήματα που δεν περιλαμβάνουν σωματική επαφή και στροφές του κορμού, για παράδειγμα δρομείς και κολυμβητές, μπορούν να επιστρέψουν σταδιακά στο αγαπημένο τους άθλημα από την 6η εβδομάδα. Οι μπασκετικοί και ποδοσφαιρόφιλοι (αθλήματα με ήπιες στροφές του κορμού) πρέπει να περιμένουν ως την 8η εβδομάδα. Για αθλήματα λιγότερο φιλικά (τένις) ή βλαπτικά (άρση βαρών) για τη σπονδυλική στήλη, η επάνοδος μπορεί να καθυστερήσει 4 και 6 μήνες αντίστοιχα. Επαγγελματίες αθλητές σε αθλήματα επαφής συνήθως επιστρέφουν σε προπονήσεις στο 3μηνο. Μετα-αναλύσεις δείχνουν ότι το 81 -100% των επαγγελματιών αθλητών μετά από δισκεκτομή, επέστρεψαν στο προ του χειρουργείου επίπεδο σε 2.8 ως 8.7 μήνες ( Overley et al, Spine Phila 2016, Reiman et al, Br J Sports Med 2016).

Μικροχειρουργική αποσυμπίεση σε σπονδυλική στένωση
Αθλούμενοι μεγαλύτερων ηλικιών που πονάνε στη μέση ή και στα πόδια και παρουσιάζουν μουδιάσματα και αδυναμία κατά τη βάδιση ή το τρέξιμο, πάσχουν πιθανότατα από σπονδυλική στένωση. Μια κατάσταση κατά τη οποία ο σπονδυλικός σωλήνας στενεύει λόγω φθοράς, με αποτέλεσμα να πιέζονται τα νευρικά στοιχεία που δίνουν τις εντολές στα πόδια. Στην περίπτωση αυτή πραγματοποιείται μικροχειρουργική αποσυμπίεση με μια μικρή τομή, γίνεται χώρος για τα νευρικά στοιχεία και ο ασθενής πηγαίνει σπίτι του την επομένη του χειρουργείου. Εδώ η αποθεραπεία και επάνοδος στην αθλητική δραστηριότητα γίνεται με λίγο πιο αργούς ρυθμούς. Για 2 εβδομάδες ο ασθενής κάνει ότι επιτρέπει το σώμα του, τα βάρη( >5 κιλά σε κάθε χέρι) αποφεύγονται για 6 εβδομάδες, την 3η και 4η εβδομάδα ενθαρρύνεται η ενίσχυση του καρδιαγγειακού συστήματος (πχ στατικό ποδήλατο) και οι φυσιοθεραπείες για ενίσχυση του πυρήνα ξεκινούν από την 4η εβδομάδα και μετά. Η επιστροφή στο αγαπημένο χόμπι επιτυγχάνεται από τον 3ο ως τον 6ο μήνα μετά το χειρουργείο.

Οπίσθια διασωματική σπονδυλοδεσία
Η σπονδυλοδεσία στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης προτείνεται σαν θεραπευτική λύση για διάφορες καταστάσεις. Η πιο συνηθισμένη είναι η αστάθεια και κάποιου βαθμού πίεση στα νευρικά στοιχεία, που σχεδόν πάντα συνυπάρχει. Το χειρουργείο πραγματοποιείται είτε με μια τομή 6-8 εκατοστών στη μέση γραμμή, είτε με δυο μικρότερες τομές εκατέρωθεν της μέσης γραμμής, όταν αυτό ενδείκνυται (ελάχιστης επεμβατικότητας διασωματική σπονδυλοδεσία). Ο όρος ‘διασωματική’ χρησιμοποιείται γιατί τοποθετείται μόσχευμα μεταξύ των σωμάτων των σπονδύλων, οι οποίοι σταθεροποιούνται με σύστημα βιδών και ράβδων. Λόγω της χρήσης βιδών (κίνδυνος χαλάρωσης σε στροφικές κινήσεις) και επειδή απαιτείται χρονικό διάστημα 6 ως 12 μηνών για να ‘δέσουν’ οι σπόνδυλοι μεταξύ τους, η επάνοδος στα σπορ μετά από σπονδυλοδεσία είναι πιο αργή. Ο κανόνας για αθλητές αναψυχής είναι: περπάτημα, αποφυγή στροφικών κινήσεων /άρσης βάρους τις πρώτες 4 εβδομάδες, πισίνα, στατικό ποδήλατο την 4η ως 6η εβδομάδα, φυσιοθεραπείες, ενδυνάμωση πυρήνα, ήπιο jogging από την 6η ως 10η εβδομάδα, τρέξιμο από τη 10η εβδομάδα, αθλήματα επαφής μετά το εξάμηνο και αθλήματα με έντονο στροφικό στοιχείο (τένις, γκολφ) στους 10 με 12 μήνες. Φυσικά, το πλάνο επανόδου μπορεί να τροποποιείται ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς, το είδος του χειρουργείου και τις απαιτήσεις του αθλητή. Ο επαγγελματίας αθλητής πρέπει να ‘γίνει γρηγορότερα καλά’, σε αντίθεση με τον αθλητή αναψυχής που δεν έχει κάτι να ρισκάρει…

Πρόσθια αυχενική αποσυμπίεση και σπονδυλοδεσία
Είναι το πιο συχνό χειρουργείο στον αυχένα σε ασθενείς που πάσχουν από κήλη δίσκου της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ή στένωση. Πόνος που αντανακλά από τον αυχένα στο χέρι, στον ώμο ή στην ωμοπλάτη και συνήθως συνοδεύεται από μούδιασμα ή/και αδυναμία, μάλλον οφείλεται στις παραπάνω καταστάσεις. Το χειρουργείο γίνεται με μια μικρή τομή μπροστά στο λαιμό και ο ασθενής πηγαίνει στο σπίτι του την επόμενη μέρα. Τις πρώτες 3 εβδομάδες επιτρέπεται το περπάτημα και βάρη μέχρι 3 κιλά σε κάθε χέρι. Από την 4η ως και την 6η εβδομάδα ενθαρρύνονται φυσιοθεραπείες, ισομετρικές ασκήσεις στον αυχένα και σταδιακή αποκατάσταση του εύρους κίνησης. Σκοπός της αποθεραπείας είναι να μην επιβαρυνθεί μηχανικά το μόσχευμα μεταξύ των σπονδύλων -ιδίως με υπερέκταση της κεφαλής και με αξονική φόρτιση- ώσπου να επιτευχθεί σπονδυλοδεσία. Αυτό ελέγχεται από το γιατρό σας με ακτινογραφία και συμβαίνει συνήθως από τον 6ο ως τον 9ο μήνα. Έτσι μετά τις 6 πρώτες εβδομάδες επιτρέπεται στατικό ποδήλατο, γρήγορο περπάτημα και ύπτια κολύμβηση. Τρέξιμο σε μαλακό έδαφος με κατάλληλα παπούτσια, ποδηλασία (όχι βουνού) συστήνεται μετά το 3μηνο. Στο εξάμηνο επιτρέπεται το τένις και αθλήματα με μπάλα-χωρίς όμως επαφή (εξαιρείται το βόλεϊ που έχει έντονο το στοιχείο της υπερέκτασης του αυχένα). Η πλήρης επάνοδος στα αθλήματα επαφής δε θα πρέπει να γίνεται νωρίτερα από το 9μηνο. Η επίτευξη σπονδυλοδεσίας-η οποία ελέγχεται με ακτινογραφίες- και η πλήρης , χωρίς πόνο κινητικότητα του αυχένα είναι οι καλύτεροι δείκτες για επιστροφή σε σπορ επαφής. Το πρωτόκολλο επανόδου στη αθλητική δραστηριότητα τροποποιείται αρκετά σε χειρουργεία εμφύτευσης τεχνητού δίσκου στην αυχενική μοίρα.

Free Download WordPress Themes
Download WordPress Themes Free
Free Download WordPress Themes
Free Download WordPress Themes
free online course
download karbonn firmware
Download WordPress Themes Free
udemy course download free