Σπονδυλική Στένωση Οσφυϊκής Μοίρας

Σπονδυλική Στένωση Οσφυϊκής Μοίρας

Κεντρική / Παθήσεις / Σπονδυλική Στένωση Οσφυϊκής Μοίρας

Γενικά

Όταν ο περιττός ιστός μεγαλώνει προς την κατεύθυνση του σπονδυλικού σωλήνα, προκύπτει η λεγόμενη σπονδυλική στένωση ή αλλιώς το στένεμα του σωλήνα στον οποίον περιέχεται ο νωτιαίος μυελός και τα νεύρα. Η πιο συχνή εντόπιση της στένωσης είναι στην οσφυϊκή και την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Η εμφάνιση της σπονδυλικής στένωσης σχετίζεται τόσο με γενετικούς όσο και με περιβαλλοντικούς παράγοντες, π.χ χρόνια καταπόνηση επί εδάφους αρθρίτιδας των μικρών σπονδυλικών αρθρώσεων ή βλάβης του μεσοσπονδύλιου δίσκου.

Τι την προκαλεί

Η εργασία στο γραφείο για πολλή ώρα χωρίς αλλαγή στάσης, ο ύπνος με το κεφάλι σε κακή θέση και ο κακός τρόπος άθλησης είναι ορισμένες από τις αιτίες μυϊκής διάτασης ή θλάσης.

Με την πάροδο των ετών οι δίσκοι μεταξύ των σπονδύλων εκφυλίζονται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μικραίνει το διάστημα μεταξύ των σπονδύλων, να προστίθεται επιπλέον επιβάρυνση στις μικρές αρθρώσεις και συνδέσμους και να ελαττώνεται η διάμετρος στα σημεία εξόδου των νεύρων, Η κατάσταση είναι γνωστή ως σπονδύλωση της αυχενικής μοίρας. Η χρόνια φλεγμονή στην περιοχή(οστεοαρθρίτιδα), μπορεί να προκαλέσει στένωση και στο σπονδυλικό κανάλι, πιέζοντας το μυελό (σπονδυλική στένωση).

Μια άλλη οξεία κατάσταση που μπορεί να εκδηλωθεί με πόνο στον αυχένα είναι η κήλη του μεσοσπονδυλίου δίσκου, συνήθως σε νεότερα άτομα.

Οι τραυματισμοί στον αυχένα είναι μια άλλη συνήθης αιτία πόνου. Μια πτώση, τροχαίο ατύχημα ή η άθληση είναι δυνατόν να προκαλέσουν κίνηση του αυχένα πέρα από τα επιτρεπτά φυσιολογικά όρια. Ειδικά μετά από τροχαίο ατύχημα μπορεί να προκληθεί τραυματισμός «δίκην μαστιγίου»(απότομη κίνηση μπρος-πίσω λόγω επιβράδυνσης), με συνέπεια χρόνιο πόνο, ακόμα και χωρίς εμφανή ανατομική αιτία. Φυσικά αν προκληθεί κάταγμα τότε τίθεται σε κίνδυνο ο νωτιαίος μυελός.

Άλλες αιτίες αυχεναλγίας είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ινομυαλγία, σπονδυλοδισκίτιδα(λοίμωξη του δίσκου), αποστήματα και μεταστάσεις. Τέλος να μη ξεχνάμε οξείες καταστάσεις όπως το έμφραγμα του μυοκαρδίου με αναφερόμενο πόνο στον αυχένα και τη μηνιγγίτιδα με τη χαρακτηριστική αυχενική δυσκαμψία.

Στα παιδιά ειδικά, πόνος στον αυχένα με ραιβόκρανο (στροφή του κεφαλιού) μπορεί να εκδηλωθεί μετά από αμυγδαλίτιδα ή ωτίτιδα,

Συμπτώματα

Εκφράσεις όπως “μετά από 50-100μ πρέπει να σταματήσω και να καθίσω ή να γείρω εμπρός”, “παρατηρώ τελευταία ότι βαδίζω με μικρότερα βήματα και καμπουριάζω”, “μετά από λίγα μέτρα μουδιάζουν τα πόδια μου” κλπ, είναι συνήθεις σε ασθενείς μεγαλύτερους των 55-60 ετών με σπονδυλική στένωση.

Καθώς ο νωτιαίος σωλήνας εκτείνεται από τον αυχένα ως τον κόκκυγα, πίεση των νευρικών στοιχείων σε οποιοδήποτε επίπεδο, προκαλεί όχι μόνο πόνο, αλλά κυρίως μουδιάσματα, ’μυρμηγκιάσματα’ και αδυναμία σε χέρια και πόδια.

Όταν προσβάλλεται η αυχενική μοίρα, οι ασθενείς παραπονούνται για αίσθημα αστάθειας, ιλίγγου και σταδιακή απώλεια της δεξιότητας στα χέρια (“μου πέφτουν αντικείμενα”, “δε μπορώ να κουμπωθώ” κλπ) Σε λίγες-ευτυχώς- περιπτώσεις εμφανίζεται ακράτεια και σεξουαλική δυσλειτουργία.

Διάγνωση

Mετά τη λήψη λεπτομερούς ιστορικού και την κλινική εξέταση, ο ορθοπαιδικός σας θα ζητήσει ακτινογραφίες της σπονδυλικές στήλης και μαγνητική τομογραφία.

Η  σπονδυλική στένωση αφορά ηλικιωμένους ασθενείς με συνοδά προβλήματα (βηματοδότης, τεχνητές βαλβίδες, εμφυτεύματα), που δεν επιτρέπουν τη διενέργεια μαγνητικής.

Στους ασθενείς αυτούς μπορεί να ζητηθεί μυελογραφία με επακόλουθη αξονική τομογραφία. Παρόμοια συμπτώματα με αυτά της σπονδυλικής στένωσης μπορεί να υποκρύπτουν ταυτόχρονα αγγειακή νόσο (λόγω ηλικίας, διαβήτη, υπερλιπιδαιμίας, υπέτασης).

Σε ασθενείς υψηλής υποψίας πιθανώς να αναζητηθεί η συμβουλή αγγειοχειρουργού και νευρολόγου.

Θεραπείες

Η αντιμετώπιση της σπονδυλικής στένωσης είναι είτε συντηρητική είτε χειρουργική.

Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, φυσιοθεραπείες, θερμά επιθέματα, χρήση ναρθηκών και επισκληρίδιες εγχύσεις.

Τα ποσοστά βελτίωσης των συμπτωμάτων ανέρχονται σε 80%, έτσι ώστε οι ασθενείς να είναι σε θέση να συνεχίσουν τις ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών της ράχης.

Πότε ενδείκνυται η χειρουργική θεραπεία;

Σε περίπτωση μη ικανοποιητικών αποτελεσμάτων της συντηρητικής θεραπείας, λόγω υψηλού βαθμού στένωσης, απομένει η χειρουργική αντιμετώπιση. Συνήθως είναι μικρής επεμβατικότητας χειρουργείο και-ανάλογα με τη συνοδό διάγνωση-επιτελείται με έναν από τους παρακάτω τρόπους.

Μικροχειρουργική αποσυμπίεση του σπονδυλικού καναλιού μέσω mini πεταλεκτομής

Αποφυγή της προσθιοπίσθιας μικροκίνησης των ακανθωδών αποφύσεων των σπονδύλων μέσω ενός μεσακάνθιου εμφυτεύματος και ταυτόχρονη μικροχειρουργική αποσυμπίεση του σπονδυλικού καναλιού.

Διασωματική σπονδυλοδεσία με διαυχενικές βίδες σε περίπτωση συνύπαρξης σπονδυλικής στένωσης και αστάθειας (σπονδυλολίσθηση).

Η χειρουργική θεραπεία έχει πολύ καλά αποτελέσματα. Σημαντικό είναι ωστόσο να ακολουθήσουν οι ασθενείς μετεγχειρητικά ένα πρόγραμμα αποκατάστασης και να συνεχίσουν τις ασκήσεις ενδυνάμωσης στο σπίτι.

Κλείστε ένα ραντεβού